Juri federale i jep 307.6 milionë dollarë një të burgosuri nga Detroit për neglizhencë mjekësore në burg
Një juri federale në Detroit ka dhënë një vendim të jashtëzakonshëm prej 307.6 milionë dollarësh në favor të një burri nga Detroit, i cili pretendon se vuajti për më shumë se dy vite në burg për shkak të refuzimit të trajtimit mjekësor nga kompania private e kujdesit shëndetësor në burg.
Sipas padisë së ngritur në vitin 2019, Kohchise Jackson, ish-i burgosur në Michigan, u detyrua të vuante dënimin e tij me një kolostomi – një qese plastike e vendosur në trup për eliminimin e mbetjeve – pasi kompania e atëhershme kontraktore, Corizon Health, refuzoi të paguante për ndërhyrjen kirurgjikale që do ta kthente gjendjen në normalitet.
Vendimi u mor më 2 prill, pas vetëm pak më shumë se dy orësh diskutimi nga juria në gjykatën federale në Detroit. Nga shuma totale:
- 300 milionë dollarë u dhanë si dëmshpërblim ndëshkues ndaj kompanisë CHS TX, Inc., e cila bleu Corizon pas falimentimit të saj në vitin 2023;
- 7.5 milionë dollarë si dëmshpërblim kompensues;
- dhe 100,000 dollarë të tjera si dëmshpërblim ndëshkues ndaj një mjeku të përfshirë në vendimmarrje.
Avokati i Jackson, Jonathan Marko, e cilësoi vendimin si një fitore për të drejtat themelore të njeriut dhe një sinjal të fortë ndaj kompanive private që ofrojnë shërbime shëndetësore në sistemin e burgjeve. Ai theksoi se rasti nuk është vetëm individual, por prek mijëra të burgosur që mund të kenë përjetuar trajtim të papërshtatshëm për shkak të motiveve financiare.
Gjatë gjyqit, u dëgjua se Jackson kishte zhvilluar një problem serioz shëndetësor përpara burgosjes dhe kishte nevojë për ndërhyrje kirurgjikale për të hequr kolostominë. Megjithatë, sipas tij, kompania kontraktore nuk e autorizoi operacionin. Ai u detyrua të jetonte me qesen për më shumë se dy vite, duke përjetuar rrjedhje të vazhdueshme, erë të rëndë dhe vështirësi të mëdha higjienike, gjë që ndikoi edhe në marrëdhëniet e tij me të burgosurit e tjerë dhe në sigurinë personale.
Në mbrojtje të tyre, avokatët e kompanisë argumentuan se nuk kishte një domosdoshmëri urgjente për operacionin dhe se ndërhyrja mbartte rreziqe mjekësore. Ata gjithashtu pretenduan se kostot nuk ishin faktor vendimtar, pasi ndërhyrja mund të mbulohej nga Medicaid.
Ndërkohë, një ish-zyrtar i lartë i Corizon refuzoi të dëshmonte gjatë procesit, duke u mbështetur në të drejtën kushtetuese për të mos vetë-inkriminuar veten, çka shtoi më tej dyshimet mbi mënyrën e funksionimit të kompanisë.
Rasti ka rikthyer në qendër të debatit publik çështjen e privatizimit të shërbimeve shëndetësore në burgje dhe përgjegjësinë e kompanive që operojnë me fonde publike. Vendimi i jurisë konsiderohet një nga më të mëdhenjtë e këtij lloji dhe mund të ketë ndikim të gjerë në mënyrën se si ofrohen shërbimet mjekësore për të burgosurit në të ardhmen.