Pse skenari i Bloodline në WWE po dështon

Grupi Bloodline u rikthye në televizionin e WWE natën pas WrestleMania 42, kur Roman Reigns mposhti CM Punk dhe fitoi titullin e Botës së Peshave të Rënda, duke u rikthyer si “Head of the Table”. Pas katër muajsh, zhurma dhe entuziazmi që e bënin grupin të domosdoshëm për shikueshmërinë kanë zbehur dukshëm, pa shenja se situata do të përmirësohet së shpejti.

Siç raporton Bleacher Report, problemet e këtij rikthimi lidhen kryesisht me mungesën e ndërtimit dramatik dhe me përsëritjen e të njëjtave ngjarje: kur Usos u kthyen pranë Reigns pas WrestleMania, ky kthim erdhi më shumë nga pozicioni i tij si kampion sesa nga një ndryshim i bindshëm i karaktereve. Jey, që më parë kishte luftuar për të dalë nga ndikimi i Tribal Chief, u rikthye në anën e Reigns, ndërsa Jimmy u bashkua përsëri me kushëririn. Ngjarje të tjera, si pranimi i Jacob Fatu pas një disfate të spikatur në Clash in Italy, apo rikthimi i Solo Sikoa pas humbjes ndaj Jey, u dukën si ripërsëritje të skenave të mëparshme, pa një zhvillim të natyrshëm të konfliktit brenda grupit.

Mungesa e një qartësie morale ka dëmtuar edhe më shumë afishimin e Bloodline. Reigns, Usos dhe Fatu shpesh paraqiten si keqbërës, por kanë fjalime dhe momente që gëzojnë simpatinë e publikut, gjë që rezulton në reagime të përziera nëpër arena. Pa persona të fortë të pozicionuar si babyfaces për t’i sfiduar (përjashtuar rastet e veçanta si LA Knight) dhe pa një drejtim krijues me urgjencë, grupi mbetet në një zonë të ngjyrave të hirtë që nuk krijon nevojën për të parë programin çdo javë.

Sipas Bleacher Report, pavarësisht se reputacioni dhe vlera që Reigns me Usos kanë ndërtuar do t’u sigurojë ndikim të vazhdueshëm, Bloodline nuk do të rikthehet në nivelet e para pa një rivalitet të qartë dhe pa një ndarje më të fortë midis heroizmit dhe villainizmit në ekran.