Tre nga katër lumenjtë e Michiganit kanë nivele të rrezikshme fekale
Testimet e shtetit tregojnë se shumica e lumenjve nuk përmbushin standardet për not, ndërsa plehrat e fermave dhe sistemet septike që rrjedhin janë ndër burimet kryesore të ndotjes
Tre nga katër lumenjtë e Michiganit kanë nivele të rrezikshme të ndotjes fekale, sipas Associated Press, duke e kthyer një nga pasuritë më të mëdha natyrore të shtetit në një rrezik për shëndetin e atyre që notojnë, peshkojnë apo vozisin në to.
Nëse liqenet janë zemra e Michiganit, 76.000 miljet e lumenjve dhe përrenjve të tij janë arteriet dhe pulsi i tij, shkruan Associated Press. Por një analizë e të dhënave shtetërore tregon se rreth tre në katër lumenj nuk i përmbushin standardet e cilësisë së ujit për shkak të niveleve të larta të baktereve fekale — një shkelje e Aktit të Ujit të Pastër që, sipas ekspertëve, sëmur çdo vit mijëra njerëz që kalojnë kohë në ujë.
Burimet kryesore të ndotjes janë rrjedhjet e plehut nga fermat e mëdha, si dhe dhjetëra mijëra sisteme septike shtëpiake që rrjedhin. Këtyre u shtohen kanalizimet e vjetra që rrjedhin në qytete, mbetjet e patave dhe qenve, si dhe derdhjet e ujërave të zeza gjatë reshjeve të mëdha.
«Është thjesht e pabesueshme», tha Megan Tinsley, drejtoreshë e politikave të ujit në Michigan Environmental Council, sipas Associated Press. «Kemi kaq shumë ujë, dhe prapë nuk mund të notosh në të.»
Shteti ka testuar rreth gjysmën e lumenjve dhe degëve të tij për bakterin E. coli, i cili përdoret si tregues i ndotjes fekale. Shumica dërrmuese e ujërave të testuara e kaloi kufirin e sigurt për not, ndërsa më shumë se gjysma ishte shumë e ndotur edhe për kontakt të pjesshëm me trupin, si vozitja me kajak apo ecja në ujë.
Grand River, lumi më i gjatë i Michiganit me 252 milje nga Hillsdale deri në Liqenin Michigan, është ndër më të ndoturit. Rachel Cuschieri-Murray, drejtoreshë ekzekutive e Eaton Conservation District, tha se nuk do të notonte në të pranë Kapitolit në Lansing. «Nuk duhet as t’i fusësh duart», tha ajo. «Është kaq i ndotur.»
Ndotja nuk kufizohet në një lumë. Nivele të larta janë gjetur në lumenjtë Boardman, Pere Marquette, Tobacco, Kalamazoo dhe Rouge në zonën metropolitane të Detroitit, si dhe në plazhet e liqeneve, ku dhjetëra plazhe mbyllen çdo verë. Degët më të ndotura janë kryesisht ato të vogla në gjysmën jugore të shtetit, përfshirë White River në Thumb, degën veriore të Salt River pranë Colemanit, Red Run Drain në Warren dhe degë të lumenjve Flint, Grand dhe Raisin.
Problemi nuk është vetëm i Michiganit. Në Indiana, 74 për qind e miljeve të lumenjve të vlerësuar i kalojnë standardet, ndërsa në Illinois shifra është 83 për qind. Në nivel kombëtar, një analizë e grupit Environment America gjeti nivele të larta të baktereve fekale në 69 për qind të vendeve të monitoruara në 17 shtete.
Rreziqet për shëndetin janë serioze. Gëlltitja e ujit të ndotur mund të ekspozojë njerëzit ndaj E. coli, kriptosporidiumit, norovirusit, giardias dhe hepatitit. Simptomat përfshijnë temperaturë, diarre dhe të vjella, por në raste të rënda mund të shkaktojnë sëmundje të rënda apo dëmtim të organeve, tha Dr. James M. Fleckenstein nga Shkolla e Mjekësisë e Universitetit të Uashingtonit, sipas Associated Press.
Standardet supozohet të kufizojnë numrin e notuesve që sëmuren në vetëm disa për çdo 1.000 persona. Por askush nuk e di saktësisht sa njerëz sëmuren në Michigan, megjithëse 12,4 milionë njerëz kalojnë kohë në lumenjtë e shtetit dhe 30,7 milionë notojnë në plazhe çdo vit. Në nivel kombëtar, Qendrat për Kontrollin dhe Parandalimin e Sëmundjeve vlerësojnë se numri i rasteve mund të kalojë një milion në vit, ndërsa një studim i universiteteve të Illinoisit dhe Indianës lidhi rreth 50 milionë sëmundje gastrointestinale në vit me liqenet, lumenjtë dhe plazhet e oqeanit.
Dr. Matthew Sims, mjek dhe studiues i sëmundjeve infektive në Corewell Health, tha se në Michigan përqindja ka gjasa të jetë më e lartë dhe se sheh pacientë të tillë gjatë gjithë kohës. Ndotja sjell edhe kosto të tjera: mungesa në punë, fatura mjekësore, dëmtim të turizmit dhe të vlerës së pronave. Një studim zbuloi se çmimet e shtëpive ranë mesatarisht me 13.000 dollarë kur shitja përkoi me një shpërthim të E. coli në ujë.
«Pse do të vazhdonin njerëzit të vinin, nëse më shumë se gjysma e ujërave tona nuk është në përputhje me standardet?» pyeti Tinsley.
Në Kalamazoo, AJ MacArthur, anëtar i klubit të vozitjes Michigan River Rats, ndjek tashmë një rutinë të rreptë: pa not, me çizme gome, duart larg gojës dhe dush menjëherë pas daljes nga uji.
Ligjvënësit bien dakord se problemi është i madh, por jo për zgjidhjet. Përfaqësuesi Mike McFall, demokrat nga Hazel Park, fajësoi ndikimin e industrive ndotëse dhe donacionet e tyre për fushata. Senatori Roger Hauck, republikan nga Mt. Pleasant, paralajmëroi se shtrëngimi i rregullave pa para për t’u përshtatur do të rëndonte fermerët dhe komunitetet. «Fatkeqësisht, jemi pa para», tha ai.
Paratë janë pengesa kryesore edhe për qytetet, që duhet të riparojnë kanalizime të vjetra, dhe për pronarët e shtëpive, që duhet të rregullojnë sistemet septike. Në Flint, mbikëqyrësja e përputhshmërisë mjedisore Tiffany Minder tha se infrastruktura, në disa pjesë 100-vjeçare, detyron qytetin të reagojë vetëm pas problemeve, në vend që t’i parandalojë ato.
Shteti ka vetëm një punonjës me kohë të plotë për të monitoruar E. coli në lumenj. Grupet lokale që merren me këtë punë marrin rreth 40.000 dollarë në vit secili nga shteti, plus grante, dhe u bëjnë thirrje banorëve të mbledhin mbetjet e qenve, të mirëmbajnë sistemet septike dhe të mbajnë bagëtitë larg përrenjve.
Molly Rippke, e cila drejton testimet e E. coli në Departamentin e Mjedisit, Liqeneve të Mëdhenj dhe Energjisë së Michiganit (EGLE), tha se shifrat «nuk duken bukur». Ajo nuk pret që problemi të zgjidhet gjatë jetës së saj. «Më shumë njerëz do të sëmuren», tha ajo, sipas Associated Press.
Për Cuschieri-Murray, zgjidhja duhet të jetë përtej politikës partiake. «Ky duhet të jetë një çështje jopartiake», tha ajo. «Të gjithë duan ujë të pastër.»