Bllokimi i negociatave: Programi bërthamor i Iranit dhe ngatërresa në Ngushticen e Hormuzit pengojnë përpjekjet për paqe
Negociatat për një përfundim të konfliktit u penguan për shkak të grindjeve mbi ambiciet bërthamore të Iranit dhe bllokadës në Stretin e Hormuzit, që ka ndërprerë pjesë të furnizimit botëror me karburant dhe ka rritur çmimet e jetesës në shkallë globale.
Sipas NPR, senatorit Marco Rubio i është dukur se propozimi i fundit i Iranit ishte “më i mirë se sa prisnim”, por ai la të kuptohet se udhëheqja iraniane mbetet e thyer brenda dhe se Shtetet e Bashkuara nuk kanë arritur të sigurojnë dhënien e garancive që do të pamundësonin një rrugë drejt armës bërthamore. Rubio theksoi se çështja kryesore — ndalimi i përpjekjeve bërthamore të Iranit — nuk është zgjidhur dhe se Uashingtoni nuk mund ta lejojë Teheranin të përparojë drejt një arsenali të tillë.
Diplomacia iraniane është zgjeruar së fundmi: ministri i Jashtëm Abbas Araghchi pati takime me Vladimir Putinin dhe zhvilloi vizita në Oman dhe Pakistan, ndërsa Uashingtoni ndërmori masa si bllokada detare ndaj porteve iraniane. Në mes të përplasjeve, Komanda Qendrore e SHBA-së njoftoi se një shkatërrues me raketa mëndërpiu një cisternë nafte iraniane që kërkonte të hynte në port. Pasojat në tregjet e energjisë kanë nxitur kritika ndërkombëtare ndaj bllokadës së shkurtë, ndërsa disa vende kërkuan hapjen e kalimit dhe të tjerë vunë në dukje përgjegjësitë për shkak të sulmeve dhe kundërmasave.
Në Liban, armëpushimi midis Izraelit dhe Hezbollahut duket i brishtë: sulmet dhe përdorimi i dronëve vazhduan në jug të vendit, ndërsa kryeqyteti Bejrut ka qenë pa sulme të drejtpërdrejta që prej marrëveshjes së ndërmjetësuar nga SHBA. Lidhjet mes negociatave amerikane me Iranin dhe stabilitetit në Liban mbeten të forta, pasi Teherani ka kërkuar ndërprerjen e sulmeve izraelite si kusht për të vazhduar bisedimet.
Ndërsa bllokada e Hormuzit rrit presionin global për karburant, dëshira për zgjidhje diplomatike mbetet e vështirë për t’u realizuar për shkak të interesave të përplasura dhe ndikimeve rajonale. Po ashtu, në Irak liderët politikë ranë dakord për një kryeministër të ri, Ali al-Zaidi, një figurë krejtësisht e re në skenën politike, i cili duhet të marrë miratimin e parlamentit brenda një muaji për të formuar qeverinë. Artikulli i përmbledhur këtu bazohet në raportimin e NPR.
