Mësuesit e Michiganit për krizën e shkrim-leximit: «Është llogaridhënie dhe mbështetje» — pranojnë përgjegjësinë, por kërkojnë trajnim e burime
Tetë edukatorë të metro Detroitit diskutuan në studiot e Local 4 pas hetimit «Turn the Page»: vetëm 38,2 për qind e nxënësve të klasës së tretë lexojnë në nivelin e kërkuar, dhe mësuesit thonë se mungesa kronike në shkollë dhe koha e paktë në klasë e bëjnë të vështirë mbylljen e hendekut
Kriza e shkrim-leximit në Michigan nuk është lajm për mësuesit që e përballojnë çdo ditë në klasë. Por ndërsa shteti po fillon të zbatojë ndryshime të rëndësishme në mënyrën se si fëmijët mësojnë të lexojnë, tetë edukatorë nga metro Detroiti u mblodhën në studiot e Local 4 për një diskutim të gjatë mbi atë që funksionon, atë që mungon dhe atë që Michigan duhet të bëjë — diskutim që WDIV e publikoi pas hetimit të tij njëorësh «Turn the Page» mbi krizën e leximit.
Shifra në qendër të debatit është e rëndë: sipas rezultateve të fundit të testit shtetëror M-STEP, vetëm 38,2 për qind e nxënësve të klasës së tretë arritën nivelin e kërkuar ose më lart në gjuhën angleze, duke vazhduar një rënie shumëvjeçare nga 50 për qind që ishte në vitin 2015. Edukatorët, siç raporton WDIV, ranë në përgjithësi dakord se Michigan po ecën në drejtimin e duhur me reformat e bazuara në «shkencën e leximit», por paralajmëruan se ndryshimi i politikës shtetërore është vetëm një pjesë e zgjidhjes.
Mesazhi më i fortë i panelit ishte se mësuesit janë të gatshëm të mbajnë përgjegjësi — me kusht që të marrin trajnimin, burimet dhe mbështetjen e nevojshme. «Nuk është vetëm mësuesi, por të gjithë duhet të mbajnë përgjegjësi. Distrikti, shteti, prindërit», tha Natalie Wietecha, mësuese e klasës së dytë në distriktin shkollor publik të Detroitit. E pyetur drejtpërdrejt nëse mësuesit pranojnë t’u kërkohet llogari, Cassie Williams, drejtoresha e shkrim-leximit K-12 e të njëjtit distrikt, u përgjigj pa hezitim: «Absolutisht. Është llogaridhënie dhe mbështetje». Por ajo shtoi se thjesht të tregosh se çfarë po bëjnë gabim mësuesit nuk i përmirëson rezultatet e nxënësve: duhen pritshmëri të qarta, trajnim i duhur, kohë e mjaftueshme dhe burime.
Një nga problemet më të mëdha, sipas edukatorëve, është mungesa kronike në shkollë. «Po mungove një ditë, e ke humbur përgjithmonë atë mësim», tha Zack Mehalski, trajner shkrim-leximi në shkollat publike të Southfieldit, duke shpjeguar se mësimi i leximit i bazuar në shkencë është sistematik dhe aftësitë ndërtohen njëra mbi tjetrën. Panelistët theksuan gjithashtu se klasat e sotme janë gjithnjë e më komplekse: në të njëjtën klasë ka fëmijë mbi nivelin e klasës, fëmijë në nivel dhe fëmijë shumë prapa, ndërsa mësuesit përballen edhe me traumat që nxënësit sjellin nga shtëpia — nganjëherë me më shumë se 30 nxënës përpara.
Edukatorët morën si shembull Misisipin, i cili e përmirësoi dukshëm leximin në shkollën fillore me mësim të bazuar në prova, trajnim mësuesish, ndërhyrje të hershme dhe llogaridhënie, dhe thanë se Michigan po fillon të zbatojë shumë nga të njëjtat qasje. «Ne jemi në rrugën e duhur. Gjithçka që po bëjmë aktualisht, e gjithë legjislacioni që Michigan ka miratuar, bazohet në shkencën e leximit», tha Chris Meseroll, trajnere mësimi në shkollat publike të Dearbornit, duke theksuar se shteti nuk duhet të presë rezultate të menjëhershme: «Duhet të qëndrojmë në kurs».
Në fund, mesazhi i panelit ishte ai i përgjegjësisë së përbashkët: kriza e shkrim-leximit nuk zgjidhet vetëm nga mësuesit, as vetëm me ligje të reja apo me blerjen e kurrikulave — shteti duhet të sigurojë që reformat të arrijnë vërtet në klasë, që prindërit të dinë ecurinë e fëmijëve të tyre dhe që nxënësit në vështirësi të marrin ndihmë përpara se të mbeten edhe më prapa.
