«Here There Are Blueberries» hapet zyrtarisht në Broadway: drama për albumin nazist të Aushvicit përshëndetet nga kritika
Siç njofton Playbill, drama «Here There Are Blueberries» u hap zyrtarisht në Broadway mbrëmjen e 9 nëntorit në Ethel Barrymore Theatre, pas shfaqjeve paraprake që nisën më 2 nëntor. Produksioni, bashkëprodhim i Tectonic Theater Project dhe La Jolla Playhouse me regji të Moisés Kaufman-it, luhet në një sezon striktësisht të kufizuar deri më 10 janar 2027 — sipas BroadwayWorld, bëhet fjalë për një angazhim dhjetëjavor.
Shfaqja, e krijuar nga Kaufman dhe Amanda Gronich, bazohet në një ngjarje të vërtetë: në vitin 2007, në tavolinën e një arkivisteje të Muzeut Përkujtimor të Holokaustit në SHBA mbërriti një album misterioz me 116 fotografi të epokës naziste. Fotografitë nuk tregonin të burgosur, por oficerë dhe personel të Aushvicit gjatë pushimit në bujtinën Sola Hütte, pak larg kampit — mes tyre edhe gratë e personelit ndihmës që hanë boronica në diell, nga ku vjen edhe fraza që i jep titullin veprës. Sipas New York Stage Review, arkivistja Rebecca Erbelding e identifikoi albumin si pronë të Karl Höcker-it, ndihmësit të komandantit të Aushvicit, pasi njohu në foto komandantin Baer dhe më pas edhe Josef Mengele-n.
Në kastin e Broadway-t, Delia Cunningham luan arkivisten Erbelding dhe Kathleen Chalfant drejtoreshën e koleksionit fotografik të muzeut, ndërsa ansambli prej tetë aktorësh plotësohet nga Scott Barrow, Michelle Beck, fituesi dy herë i çmimit Tony Michael Cerveris, Brandon Flynn, Montego Glover dhe Conrad Ricamora, siç njofton Playbill. Vepra pati premierën në vitin 2022 në La Jolla Playhouse, u luajt më pas Off-Broadway në New York Theatre Workshop — ku fitoi çmimin Lucille Lortel 2025 për shfaqjen më të mirë — dhe ishte finaliste e çmimit Pulitzer 2024 për dramë, përpara se të niste një turne ndërkombëtar.
Reagimet e kritikës në natën e hapjes ishin kryesisht pozitive: përmbledhja e BroadwayWorld i jep produksionit një vlerësim mesatar prej 83.6%, Greg Evans i Deadline e quajti veprën një doku-dramë të jashtëzakonshme që mbetet po aq intriguese sa më parë, Christian Lewis i New York Theatre Guide e cilësoi kryevepër, ndërsa Frank Scheck i New York Stage Review e vlerësoi me pesë yje, si një mësim të rëndësishëm historie në teatër. Zërat më të rezervuar erdhën nga The New York Times, që e gjeti projektin disi të lëkundur në ton, dhe nga TheWrap, sipas të cilit fotografitë e projeksionuara janë të paharrueshme, por aktorët mbeten disi në hijen e tyre — edhe pse e njëjta kritikë e quajti brilante vendosjen e fotografive në skenë nga Kaufman.
