Renditja e zgjedhjeve të para të draftit NBA që nga viti 2000
Lista rishikon të gjitha zgjedhjet e para të draftit NBA që nga viti 2000 dhe vlerëson ku qëndrojnë emrat më të mëdhenj të epokës. Në përbërjen e këtij grupi janë emra si LeBron James, Anthony Davis dhe Kyrie Irving, po ashtu edhe kampioni i fundit Karl-Anthony Towns dhe disa fitues të çmimeve MVP. Edhe klasat e reja, përfshirë perspektivat e Draftit 2026 si AJ Dybantsa, Darryn Peterson dhe Cam Boozer, mund të sfidojnë vendet e larta të kësaj renditjeje në vitet e ardhshme.
Sipas Bleacher Report, renditja u ndërtua mbi disa statistika të avancuara të lehta për t’u aksesuar — box plus/minus, win shares për 48 minuta dhe player efficiency — dhe u morën parasysh shënimet për karrierë, paraqitjet në play-off dhe kulmin trevjeçar. U dha peshë shtesë për përdorimin e lartë të topit dhe votën e tifozëve; 26 zgjedhjet e para nga drafti i vitit 2000 e deri më sot u vendosën sipas mesatares së renditjeve në këto kategori.
Në fund të listës qëndron Anthony Bennett, që, pas zgjedhjes së parë në 2013, luajti katër sezone në NBA me 151 ndeshje, mesatarisht 12.6 minuta dhe 4.4 pikë, dhe 0.5 win shares karrierë. Pak më përpara renditet Kwame Brown, i cili pati 12 sezone në ligë, me 6.6 pikë dhe 5.5 kërcime mesatare në 22.1 minuta; statistikat e tij tregojnë se ndikimi net të skuadrës ishte negativ kur luante. Ndër zgjedhjet e reja, Zaccharie Risacher ka ardhur me pritshmëri, por pas dy stinorësh renditet relativisht ulët në fitimet mbi lojtarin zëvendës midis bashkëmoshatarëve të tij.
Markelle Fultz pati një fillim problematik të karrierës, me periudha të shkurtra paraqitjeje dhe shifra të dobëta në Philadelphia (vetëm 33 ndeshje me 41.4% nga loja dhe 26.7% nga distanca), ndërsa Andrea Bargnani — një 7’0″ i zgjedhur në 2006 — pati disa sezone të dobëta që e mbajnë atë larg vendeve të larta në krahasim me bashkëklasifikuesit. Greg Oden pati shfaqje premtuese në dy sezonet e para por u ndal nga lëndimet, duke luajtur vetëm 105 ndeshje në total, ndërsa Andrew Wiggins ka mbledhur shumë shifra kumulative pas 12 sezoneve, por ka qenë nën mesatën e BPM në periudhën relevante.
Andrew Bogut pati një karrierë me dy faza: një periudhë të fortë para një dëmtimi të rëndë dhe më pas rolin ndihmës te Golden State, ku në 2014-15 kontribuoi në një ndryshim neto pozitiv prej +9.6 pikësh dhe ndihmoi në fitimin e titullit. Kenyon Martin pati 15 sezone dhe një karrierë të qëndrueshme me mesatare dyshifrore, ndërsa Deandre Ayton, me mesataret për 75 posesione prej 19.0 pikësh, 12.1 kërcimesh dhe 1.2 bllokimesh, ka prodhim të rëndësishëm edhe pse kritikohet për disiplinën dhe mbulimin mbrojtës.
Ben Simmons nisi si një super-pretendent — 15.9 pikë, 8.1 kërcime, 7.7 asistime dhe 1.7 vjedhje në katër sezonet e para, Rookie i Vitit dhe shumëfishtë All-Star — por karriera e tij u rrëzua pas problemeve të shëndetit dhe formës; ai nuk luajti në sezonin 2025-26, dhe në tre sezonet e mëparshme shfaqi mesatare 5.9/5.8/5.8 në 108 paraqitje. Paolo Banchero tregon potencial super ylli në paraqitjet e play-offit (27.4 pikë, 8.7 kërcime, 4.9 asistime), por statistikat e eficencës dhe ndikimi në diferencialin e pikëve të Orlando-s tregojnë edhe pika të dobëta. Cooper Flagg, nga ana tjetër, si rookie dha mesatare 21.0/6.7/4.5 me 1.2 vjedhje dhe disa ndeshje të larta scorimi, përfshirë një 51 pikësh ndaj Orlando-s. Para dëmtimeve, John Wall në kulmin e tij ishte një nga pikët dhe shpërndarësit më dominantë, mesatarisht 20.0 pikë dhe 9.9 asistime në periudhën 2013-14 deri 2016-17.
Renditja tenton të balanconte kontributin statistik me impaktin në play-off dhe kulmin e karrierës, duke përfshirë edhe votën e tifozëve për një perspektivë më të plotë mbi 26 zgjedhjet e para të këtij shekulli. Siç raporton Bleacher Report, ky ishte një përpjekje për të prodhuar një renditje që i përmbahet të dhënave por edhe intuitës së tifozëve dhe analistëve të sportit.
