Gazetarja rrëfen rrëmbimin dhe mbajtjen peng në Irak: “Nëse do të përpiqesha të arratisesha, do të më vrisnin”

Një gazetare ka treguar përvojën e saj të rrëmbimit në Irak, ku u mbajt peng për një periudhë të gjatë nga burra të armatosur. Ajo përshkruan se si iu lidhën sytë me çorapet e përgjakura dhe se u kërcënua me vdekje nëse përpiqej të arratisej.

Në momentin e rrëmbimit, ajo përpiqej të rezistonte, duke e pyetur rrëmbyesit për arsyet e këtij akti, por nuk mori përgjigje përveç rrahjeve dhe kërcënimeve. Gazetarja, me dekadë përvojë në mbulimin e luftës në Irak, ishte njohur dhe mirpritur nga shumë familje irakiane për historitë që kishte sjellë publikisht.

Gjatë paraburgimit, ajo u mbajt në një qeli të errët pa dritare, e prangosur dhe me sytë e lidhur. Ajo përjetoi dhunë fizike dhe psikologjike të rëndë dhe u monitorua me kamera gjatë gjithë kohës. Më pas u transferua në një vend tjetër ku kushtet ishin më të mira, me një dritare të pjesshme dhe liri më të madhe lëvizjeje, por akoma me kërcënime serioze për sigurinë e saj.

Gjithashtu, ajo iu nënshtrua marrjes në pyetje dhe një procesi të sajuar hetues me akuza të rreme, përfshirë pretendime se kishte qenë në kontakte me përfaqësues të ambasadës amerikane dhe se kishte transmetuar informacion sekret. Megjithatë, ishte evidente për të se gjithçka kishte për qëllim imponimin e një skenari për të justifikuar mbajtjen e saj peng.

Gazetarja e përshkruan rrezikun e lartë për gazetarët në terren në vende të konfliktit, në veçanti në Irak, ku milicitë dhe grupet e armatosura kanë ndikim të madh dhe veprojnë jashtë kontrollit të plotë të autoriteteve zyrtare.

Gjatë gjithë kohës në robëri, ajo u trajtua me nuanca njerëzimi nga disa nga rrëmbyesit, të cilët i dhanë ushqime, ndihma higjienike dhe disa kushte për jetesë, por kërcënimet me jetë mbetën të pranishme.

Historia e saj thekson rreziqet që përcjell raportimi në zona të rrezikuara dhe ndikimin serioz që kjo mund të ketë në jetën e gazetarëve të terrenit.