Para se të shkelte këmba e parë evropiane në tokat e asaj që sot quhet Michigan, kjo rajon ishte banuar prej të paktën 11,000 vjetësh nga popujt indigjenë. Historia njerëzore e kësaj toke nuk fillon me francezët apo britanikët — ajo fillon shumë, shumë më parë.
Njerëzit e parë: Paleo-indianët
Pas tërheqjes së akullnajave në fund të epokës së akullit (rreth 11,000 vjet më parë), grupet e para të njerëzve kaluan në rajonin e Michigan-it. Ata ishin gjuetarë nomadë që ndiqnin kafshë të mëdha si mastodontët dhe mamuthët. Janë gjetur shigjeta dhe mjete guri në shumë site arkeologjike nëpër shtetin.
Kultura Woodland (1000 p.e.s. – 1600 e.s.)
Rreth 1,000 vjet para Krishtit, banorët e Michigan-it filluan të bëjnë një transformim të madh: nga gjuetarë-mbledhës në fermerë dhe ndërtues të qendrave të qëndrueshme. Kjo periudhë njihet si Kultura Woodland dhe u nda në tri faza:
- Early Woodland (1000 p.e.s. – 100 p.e.s.): zhvillimi i qeramikës dhe gjuajtja me hark.
- Middle Woodland (100 p.e.s. – 500 e.s.): ndikime nga kultura Hopewell, rrjete të gjera tregtie që përfshinin detin e Meksikës dhe Malet Rocky.
- Late Woodland (500 – 1600): kultivim i misrit, kunguj dhe fasule (“tri motrat” e bujqësisë indigjene). Formimi i fshatrave të përhershëm.
Kultura Mississippian dhe Hopewell
Në jug të Michigan-it ndikuan kulturat e mëdha të Mississippian-ve dhe Hopewell-ve. Këta popuj ndërtuan mound-e funerale (kodra artificiale) që mund të shihen edhe sot në zona si Grand Rapids. Ata kishin rrjete tregtie që shkonin deri në Liqenin Superior për bakrin e pastër (copper) që gjendej aty, deri në Golfin e Meksikës për predha deti, dhe deri në Minnesota për gur red pipestone.
Bakri i Upper Peninsula
Një nga ndërmarrjet më mbresëlënëse të popujve të lashtë ishte minierat e bakrit në Keweenaw Peninsula, në pjesën veriore të Michigan-it. Për mijëra vjet (rreth 7,000 p.e.s. deri 1200 e.s.), popujt indigjenë nxorën qindra mijëra paund bakër të pastër për të bërë mjete, armë, dhe ornamente. Ky bakër u tregtua me qindra kilometra larg. Është një nga minjerat më të vjetra të bakrit në botë.
Arrivimi i Anishinaabeg
Sipas traditës orale të Anishinaabeg, paraardhësit e tyre migruan nga bregu lindor (rajoni i sotëm i Atlantikut të Verior) në rajonin e Liqeneve të Mëdha rreth 1400-1500 e.s., duke ndjekur një profeci që u tregonte të kërkonin “ushqimin që rritet mbi ujë” (wild rice). Ky migrim ishte paraprirësi i tre fiseve kryesore që do të banonin Michigan-in kur erdhën evropianët: Ojibwe, Odawa dhe Potawatomi — të njohur bashkërisht si Council of Three Fires.
Në kohën kur francezët mbërritën në shekullin e 17-të, popullsia indigjene në rajonin e Liqeneve të Mëdha vlerësohej në qindra mijëra, ndërsa Michigan-i specifikisht kishte të paktën 15,000-20,000 banorë të shpërndarë në dhjetëra komunitete.