«The Last Fellini» premierë në Romë: Scorsese kujton bisedën e fundit telefonike me Fellini-n
Dokumentari «The Last Fellini», i regjisorit Gianluigi Attorre, u shfaq premierë të shtunën në Festivalin e Filmit në Romë, duke sjellë për herë të parë në ekran dekadën e fundit, ende pak të eksploruar, të jetës së Federico Fellini-t. Siç njofton Variety, filmi, i prodhuar nga Atomic dhe RAI Cinema dhe i marrë për shitje ndërkombëtare nga PiperPlay, ndjek vështirësitë e mjeshtrit italian gjatë viteve ’80 dhe ’90, kur, ndonëse i kremtuar në gjithë botën, e kishte gjithnjë e më të vështirë të gjente mbështetje për projektet e tij.
Në dokumentar flasin, mes të tjerëve, Roberto Benigni, kompozitori Nicola Piovani, gazetari Vincenzo Mollica, artisti i komikëve Milo Manara dhe sekretarja e pandashme e Fellini-t, Fiammetta Profili. Por dëshmia që bie më shumë në sy është ajo e Martin Scorsese-s, admirues i njohur i Fellini-t, i cili e ka cituar «8½» si një nga filmat e tij të preferuar të të gjitha kohërave dhe fondacioni i të cilit mori pjesë në restaurimin e kryeveprës «La Dolce Vita».
Scorsese kujton se të dy pothuajse bashkëpunuan në një serial dokumentar «të çmendur», siç e quan ai, mbi anët e ndryshme të prodhimit të filmit: një episod për producentin, një për aktorin, një për operatorin, një për montazhierin. Episodi i parë, një orë i gjatë, do t’i kushtohej aktorit. Scorsese, që asokohe kishte një marrëveshje me Universal-in, kishte siguruar 1 milion dollarë për financimin e projektit, por Fellini u sëmur dhe vdiq në tetor të vitit 1993, pa e nisur dot serialin. Në dokumentar, regjisori amerikan tregon me humor edhe anekdotën e Fellini-t për menaxherin e lokacioneve: sipas mjeshtrit italian, roli i tij ishte më i rëndësishmi për një producent, sepse gjatë kërkimit të vendeve të xhirimit duhej të dinte gjithmonë një lokacion pranë një restoranti të mirë, ku mund të ndaloje për drekë.
Rrëfimi mbyllet me vitin e fundit të Fellini-t, 1993-in, kur ai mori në Los Angeles Oscar-in nderues për arritjet e jetës. Një ditë pas ceremonisë, Scorsese zhvilloi me të bisedën e fundit telefonike: «E ngrita telefonin dhe këtë herë zëri i tij ishte shumë i dobët. Më tha vetëm: “Faleminderit, Martin. Faleminderit, faleminderit. Do të shihemi së shpejti. Po, shpresoj”», kujton Scorsese, duke pranuar se ende nuk është i sigurt për çfarë saktësisht po e falënderonte Fellini.
