Yjet e WWE/AEW që japin më të mirën si të këqij

Në wrestlingun profesionist, ndërrimi midis rolit të heroit (face) dhe të keqit (heel) është i zakonshëm, por disa luftëtarë shfaqin qartazi më shumë ngjyra kur luajnë rolin e të këqijve. Kur ata tentojnë të bëhen heronj, shumë herë humbasin pjesë të personalitetit dhe nuk arrijnë të tërheqin të njëjtën reagim nga publiku. Kompanitë dhe vetë sportistët duhet të kuptojnë kur një rival është thjesht më i përshtatshëm për rolin antagonistik sesa të humbasë vite të karrierës me një imazh të dështuar.

Sipas Bleacher Report, emrat që dalin më shpesh si shembuj të atyre që funksionojnë më mirë si heel janë Randy Orton, Chris Jericho, FTR (Cash Wheeler dhe Dax Harwood), Liv Morgan, Raquel Rodriguez, The Miz, Christian Cage, Tiffany Stratton, Britt Baker, Natalya (Nattie), Tommaso Ciampa, Logan Paul dhe Ricochet.

Randy Orton ka ndërtuar një karrierë të gjatë në WWE, por është herë pas here kur shfaqet si i këqij që demonstron më shumë liri dhe karakter; rrjedhimisht periudhat e tij si heel shpesh përkthehen në tituj dhe rivalitete më të fuqishme.

Chris Jericho ka treguar se pak persona mund ta parashtrjnë rolin e antagonistit me të njëjtën lehtësi. Si në WWE ashtu edhe në AEW, Jericho ka krijuar dinamikë ku drejtuesit e stable-ve dhe sulmet psikologjike shfaqen më të efektshme kur ai është heel.

FTR, përbërë nga Cash Wheeler dhe Dax Harwood, funksionojnë më mirë si një skuadër e urryer që manipulon dhe provokon kundërshtarët e tyre. Stili i tyre throwback dhe qëndrimi armiqësor i bëjnë efektet e tyre më të forta në divizionin e tag team.

Liv Morgan dhe Raquel Rodriguez kanë qenë më të bindshme kur pranojnë anën më të fortë dhe arrogante të personazheve të tyre. Të dyja kanë arritur sukses më të madh kur nuk përpiqen ta fshehin qëndrimin e tyre sfidues dhe të pacipë, në vend që të synojnë një imazh tipik heroi.

The Miz dhe Christian Cage janë shembuj të tjerë të luftëtarëve që shfrytëzojnë mirë elementin e ringut dhe të promos për të krijuar urrejtje publike. Miz shpesh mbushet me vetëbesim të tepruar që e bën atë një target të përshtatshëm për heronjtë, ndërsa Christian ka fuqinë dramatike për t’u shndërruar në një antagonist të gjithëpërfshirës, veçanërisht jashtë kufinjve të WWE.

Tiffany Stratton dhe Britt Baker luajnë në mënyrë të natyrshme si figura koketë dhe arrogante; kur adoptojnë plotësisht cilësitë e “bad girl” ato bëhen më të besueshme dhe më tërheqin më shumë reagim negativ nga turmat, gjë që i forcon pozicionet e tyre në karrierë.

Natalya, Tommaso Ciampa, Logan Paul dhe Ricochet përfaqësojnë lloje të ndryshme të heel-it: nga teknicizmi i ftohtë dhe arrogance e Natalya-s, te agresiviteti i paqëndrueshëm i Ciampa-s, kontestacioni ndërmjet publik/medie i Logan Paul dhe nxitja irrituese e Ricochet që në AEW i ka lejuar të lulëzojë si një heat magnet. Çdo rast tregon se personazhi i tyre fiton më shumë kur është i vendosur në anën antagonistike.

Lista e përmendur vë në dukje se disa emra të mëdhenj kanë pasur mundësi edhe si face, por ata shpesh kthehen në format ku japin më shumë: për shembull, figura si John Cena, MJF, Charlotte Flair dhe Mercedes Moné janë përmendur si emra të mëdhenj që nuk rrallëherë mbeten jashtë kategorisë kryesore të heel-ve. Përmbledhtas, rrugëtimet e karrierës tregojnë se dukshmëria dhe ndikimi emocional ndaj publikut shpesh qëndrojnë më të forta kur këta luftëtarë luajnë rolin e të këqijve.

Si përfundim, kur një luftëtar e pranon ankthin, arrogancën ose inteligjencën manovruese të personazhit të tij, rezultatet shpesh janë më të forta dhe më të qëndrueshme sesa kur tenton të jetë heroi i rastësishëm; raporton Bleacher Report.