Knicks fitojnë Ndeshjen 1 ndaj Spurs, Brunson udhëheq dhe Harper shfaqet si surprizë
New York Knicks morën ndeshjen e parë të finales së NBA, duke mundur San Antonio Spurs 105-95 dhe duke u ngjitur tre fitore larg titullit të parë të klubit që nga 1973. Fitimi në Game 1 i jep Knicks avantazhin e nisjes, por seri mbetet e hapur dhe e luftuar përsa i përket minutave vendimtare dhe kënaqësisë mbrojtëse në terren.
Siç raporton Bleacher Report, ndeshja dha mjaft indikacione taktike: Karl-Anthony Towns ishte faktor i rëndësishëm me 18 pikë, 12 kërcime, 4 asistime dhe 1 bllok, duke shërbyer si kundërpeshë ndaj mbulimit të Victor Wembanyama dhe duke hapur korridore drejt koshit. Me Towns dhe Wembanyama në parket, New York shënoi 12 nga 18 tentimet brenda zonës së kufizuar (66.7%), një përqindje ndjeshëm më e lartë se ajo që kundërshtarët e Spurs kishin arritur më parë në playoff kur Wembanyama ishte në fushë.
Dylan Harper u shfaq si surpriza më e madhe e Spurs: rookie-i shënoi 16 pikë me 6 nga 10 gjuajtje dhe mori tetë kërcime, duke krijuar shqetësime për mbrojtjen e Knicks. Ai tregoi forcë në driblim, qetësi në vendim-marrje dhe prani mbrojtëse, megjithëse gjuajtjet nga distanca ishin të pasigurta (1 nga 4). Performanca e tij ngriti diskutimin nëse trajneri i Spurs duhet t’i besojë më shumë minutat vendimtare këtij lojëtari.
X-faktorët që priteshin u konfirmuan: Josh Hart nuk gjeti trepikëshit (0 nga 3) por ndikoi si organizator dhe mbledhës, duke përfunduar me plus-22; Landry Shamet dha impakt mbrojtës dhe energji; Julian Champagnie shkëlqeu gjysmën e parë me pesë trepikësha por u ftoh në gjysmën e dytë (0 nga 4) kur Knicks e mbuloi më ngushtë; Luke Kornet nuk arriti të ndryshonte rrjedhën në minutat që iu dha, dhe Keldon Johnson nuk ofroi konsistencën e nevojshme për të shmangur përdorimin e Harrison Barnes në çastet vendimtare. Jose Alvarado mori 11 minuta pas disa shqetësimeve të Brunson dhe tregoi se mund të jetë një shtytës i ritmit.
San Antonio mund të rishikojë disa zgjedhje rotacionale për ndeshjen e dytë: përdorimi më i shpeshtë i Harper si mbyllës, ulja e minutave të De’Aaron Fox ose Devin Vassell kur ata janë jashtë ritmit, dhe rikonsiderimi i formacioneve pa qendër kur Wembanyama merr pushim. Pas një performancë të dobët ofensive të titullarëve në Game 1, trajneri ka arsye të eksperimentojë për të gjetur kombinime që kufizojnë dëmet kur ylli i tyre nuk është në parket.
Jalen Brunson mbeti figura vendimtare: edhe pse shënoi 12 nga 31 gjuajtje dhe 2 nga 9 trepikësha, ai prodhoi 13 pikë në çerekun e katërt dhe drejtuan Knicks drejt fitores në momentet vendimtare. Me mbylljet e tij të zakonshme, Brunson ka treguar se mund të udhëheq një skuadër drejt titullit, dhe këto përfundime analizohen më tej në shkrimet e Bleacher Report.
