Dhoma e Përfaqësuesve rrëzon rezolutën e Rashida Tlaib për kufizimin e pushteteve të luftës në Liban
Dhoma e Përfaqësuesve votoi kundër një rezolute të pushteteve të luftës të prezantuar nga përfaqësuesja demokrate Rashida Tlaib, e cila kërkonte që presidenti të tërhiqte forcat e armatosura amerikane nga Libani brenda shtatë ditësh. Masë dështoi me 92 vota pro, 324 kundër dhe dy vota të shënuara si “të pranishëm”.
Sipas CBS News, udhëheqësit demokratikë argumentuan para votimit se aktualisht nuk ka ushtarë amerikanë të përfshirë në operacione luftarake në Liban dhe përmendën se një version i përditësuar i rezolutës do të ishte mjeti më i përshtatshëm ligjor për të parandaluar përfshirjen e trupave amerikane; ky variant i ri kishte, siç thanë, mbështetjen e përfaqësuesit Gregory Meeks, kryesuesi demokration në Komisionin e Çështjeve të Jashtme në Dhomë.
Tlaib detyroi zhvillimin e votimit pas javësh luftime të përgjakshme midis Izraelit dhe grupit militant të mbështetur nga Irani, Hezbollah, në jug të Libanit. Në mes të debatit ajo i akuzoi autoritetet amerikane për përfshirje në sulmet izraelite dhe për furnizim me informacione dhe koordinim strike-sh; kundërshtarët republikanë, përfshirë përfaqësuesin Brian Mast, thanë se kërkesa për të tërhequr forcat ishte e papritur për një vend me të cilin Shtetet e Bashkuara nuk janë në konflikt të hapur. Debati në foltoren e Dhomës u ashpërsua kur përfaqësuesi Max Miller e akuzoi Tlaib për mbështetje të personave që ai i quajti terroristë; fjalët e tij u kërkuan dhe u hoqën nga Regjistri i Kongresit pasi Tlaib i kundërshtoi ndërhyrjet.
Propozimi i përditësuar që ligjëvënësit demokratë vunë në dukje drejtonte presidentin të tërhiqte forcat amerikane “nga çdo armiqësi në Liban” brenda shtatë ditësh dhe përfshinte një klauzolë që nuk pengon bashkëpunimin e sigurisë me Forcat e Armatosura Libaneze ose mbrojtjen e objektivave diplomatike. Siç raporton CBS News, ky votim erdhi ndërsa Dhoma miratoi një ditë më parë një rezolutë tjetër që kufizon veprimet ushtarake të presidentit ndaj Iranit, në një moment kur mbështetja për konfrontimin ushtarak po dobësohej edhe brenda radhëve republikane.
