Përmbytjet në Michigan zbulojnë mungesat e hartave dhe sigurimeve në zonat rurale
Përmbytjet historike të këtij pranvere në veri të Michiganit kanë shfaqur boshllëqe të mëdha në informacionin dhe përgatitjen për rrezikun e përmbytjeve në zonat më pak të populluara. Shtëpi u përmbytën, diga u vunë në rrezik dhe rrugë u shembën, ndërsa dekada reshjesh të pazakonta dhe shumë dëme lajnë pas një përmbledhje të mangësive në planifikim dhe mbrojtje financiare.
Siç raporton michiganpublic, banorë të zonave si Black Lake treguan se sigurimi për përmbytje shpesh nuk ka qenë i disponueshëm ose se banorët kanë qenë të informuar gabim për rrezikun. Tom dhe Diane Peterman thanë se kur u shpërngulën për të dalë në pension në bregun e Black Lake për 14 vjet më parë, iu thanë se sigurimi nuk ofrohej; John Solum u tha se prone e tyre nuk ishte në zonë përmbytjeje. Black Lake përfshin dy qarqe, Cheboygan me një hartë FEMA të vitit 2012 dhe Presque Isle, ku shumica e zonave nuk janë hartuar kurrë; përmbytjet këtë pranverë thyen akullin e lundrueshëm dhe shkatërruan verandat e ndërtesave, ndërsa ujërat i detyruan banorët të heqin dyshemetë, muret e brendshme dhe pajisjet.
Autoritetet dhe ekspertët vënë në dukje se harta ekzistuese të FEMA-s fokusohen kryesisht te përmbytjet nga tejkalimi i lumenjve dhe kanalizimeve, dhe shpesh nuk përfshijnë përmbytjet e shkaktuara vetëm nga reshjet e dendura që i mbingarkojnë sistemet e vjeshtës. Studime të kompanive private, si ajo e First Street, tregojnë shumë më shumë prona të rrezikuara kur në modelet e rrezikut përfshihen edhe të dhënat e reshjeve dhe lumenjtë e vegjël që FEMA nuk ka hartuar; kjo rrit ndjeshëm numrin e prona në rrezik, përfshirë katërfish më shumë raste në Michigan sipas analizave të tyre.
Kushtet klimatike shtuan intensitetin e ngjarjeve: një stuhi e madhe dëbore në mars solli 61-122 centimetra borë në zonat veriore, ndërsa prilli pati reshje rekord që prodhuan më shumë rrjedhje sesa lumenjtë, digat dhe kullinat mundën të përballonin. Zyrtarët e programit federal për sigurimin nga përmbytjet dhe klimatologë të universitetit thonë se një atmosferë më e ngrohtë mban më shumë lagështi dhe rrit mundësinë e ngjarjeve ekstreme të reshjeve dhe shkrirjes së borës.
Problemi institucional është gjithashtu i theksuar: FEMA ka përparuar ngadalë në përditësimin e hartave të zona të shumta urbane dhe ka bërë pak për të krijuar harta të reja për zonat rurale, pavarësisht një mandati të Kongresit të vitit 2012. Një raport i Zyrës së Llogarive të Përgjithshme (GAO) ngriti më parë shqetësime se hapat e FEMA-s nuk pasqyrojnë gjithmonë të dhënat më të mira klimatike ose reshjet e dendura. Agjencia thotë se 95% e popullsisë jeton në zona me harta, por i përshkruan ato si “fotografi të një çasti”, ndërsa ekspertët theksojnë se shumë vepra dhe shtrirje ujore mbeten pa hartuar për shkak të kufizimeve buxhetore dhe humbjeve të stafit.
Shumë komunitete nuk janë pjesë e Programit Kombëtar për Sigurimin nga Përmbytjet (NFIP), dhe pa anëtarësim banorët nuk mund të marrin policat e nënshkruara nga FEMA. Edhe kur një komunitet është pjesëmarrës, individualët shpesh marrin informacion të pasaktë: Diane Peterman tha se tentoi tre herë të blinte sigurim dhe vazhdimisht iu tha se nuk kishte zonë përmbytjeje, ndonëse fqinjët kishin polica. Mesatarisht në Michigan, një polisë e NFIP kushton rreth 1,000 dollarë për mbulimin 250,000 dollarësh, por çmimet ndryshojnë shumë sipas vendndodhjes dhe vlerës së pronës, dhe sigurimet private janë të rralla.
Ngjarjet e fundit theksojnë nevojën për harta më të plota dhe përgatitje më të mirë në nivel lokal dhe shtetëror; michiganpublic nënvizon se pa përmirësime të tilla, shumë familje do të mbeten të pambrojtura përballë reshjeve dhe përmbytjeve më të shpeshta e më intensive në të ardhmen.
