Spitalet po kërkojnë pagesa paraprake te pacientët ndërsa rriten zbritjet dhe shpenzimet direkte
Spitalet dhe ofruesit e kujdesit shëndetësor po kërkojnë gjithnjë e më shpesh pagesa paraprake nga pacientët, ndërsa shumat që pacientët duhet të paguajnë nga xhepi dhe zbritjet e sigurimit rriten. Këto depozita para-shërbimit mund të përbëjnë pjesën më të madhe të asaj që pritet të jetë përgjegjësia e pacientit, duke e vështirësuar aksesin te kujdesi për njerëzit që nuk kanë kursime të mjaftueshme.
Siç raporton CBS News, rasti i Thomas Zordani pasqyron problemin: ai udhëtoi nga Denveri në Phoenix për një konsultë në Mayo Clinic dhe, megjithëse fillimisht i ishte thënë se klinika ishte në rrjetin e siguruesit të tij, në ditën e vizitës i kërkuan një depozitë prej 5,000 dollarësh dhe e regjistruan automatikisht si “vetëpagues”. Takimi u anulua dhe më vonë, një arbitrazh i shtetit të Arizonës vendosi që Mayo kishte shkelur ligjin e mbrojtjes së konsumatorit për shkak se nuk e kishte njoftuar me kohë; Zordani u shpërblye me 47,500 dollarë për dëme ekonomike dhe shpenza ligjore në shtator 2025. Artikujt dhe deklaratat e qendrave të mëdha mjekësore tregojnë se kërkesat për pagesa paraprake përdoren veçanërisht kur shërbimi konsiderohet jashtë rrjetit të sigurimit.
Arsyeja kryesore është ekonomike: ndërsa çmimet e shërbimeve, barnave dhe punës në spitale rriten, siguruesit po transferojnë më shumë kosto tek pacientët përmes zbritjeve dhe copërpërgjegjësive. Për të reduktuar riskun e humbjes, shumë institucione përpiqen të mbledhin një pjesë të asaj që prisnin të paguhej nga pacienti para kryerjes së shërbimit; në praktikë, kjo mund të jetë një përqindje e shpenzimit të pritshëm, ose shumë që pritet të mbulojë pjesën e mbetur të zbritjes së pacientit.
Shuma e kërkuar dhe praktikat ndryshojnë shumë midis spitaleve dhe shteteve. Në disa sisteme spitalore, depozitat paraprake kanë arritur të përfaqësojnë rreth një të katërtën e asaj që pritet të mbulojë pacienti, ndërsa më parë ishin më të ulëta. Disa qendra mjekësore të mëdha bëjnë publike politikat e tyre për kërkim pagesash para-shërbimit për raste jo-emergjente ose për pacientë jashtë rrjetit të sigurimit.
Ekzistojnë edhe kufizime ligjore: në situata emergjence, spitalet që pranojnë financim federal përmes Medicare nuk mund të kërkojnë pagesë paraprake para se të stabilizojnë pacientin që arrin në urgjencë. Për raste jo-emergjente, rregullat janë më të paqarta dhe shpesh varen nga kontratat midis pacientit, siguruesit dhe ofruesit të shërbimit, si dhe nga ligjshmëria shtetërore.
Pacientët këshillohen të kërkojnë faturë të detajuar, të kontaktojnë siguruesin për të kuptuar përmbajtjen e planit të tyre dhe të informohen për rregullat shtetërore mbi rimbursimet e parakohshme. Disa shtete tashmë kërkojnë rifundime brenda afatesh të caktuara – për shembull, Florida kërkon rimbursim brenda 30 ditësh pasi përcaktohet një mbipagesë – dhe raste ligjore të shteteve të ndryshme kanë detyruar kompania mjekësore të lëshojë rifundime. Sipas CBS News, ndryshimet në strukturën e pagesave dhe kërkesat paraprake po vënë presion të dyfishtë mbi pacientët: më shumë përgjegjësi financiare dhe më shumë pasiguri rreth kohës dhe mënyrës se si do t’u kthehen paratë nëse paguajnë më shumë sesa duhet.
