Tubi që çahet nuk bën zhurmë derisa shkrihet: mbrojtja nga ngrirja bëhet tani — termostati jo nën 55 gradë dhe rubineti që pikon në netët më të ftohta
Uji zgjerohet kur ngrin dhe presioni që krijohet brenda tubit të mbyllur e ça atë — por dëmi zbulohet vetëm kur akulli shkrihet dhe uji nis të rrjedhë lirshëm nëpër bodrum e mure: sipas Kryqit të Kuq Amerikan, mbrojtja kushton pak dhe bëhet para të ftohtit — hiqen zorrët e jashtme e kullohen rubinetët e oborrit, izolohen tubat në hapësirat pa ngrohje, termostati mbahet njësoj ditë e natë dhe jo nën 55 gradë Fahrenheit kur mungoni, ndërsa në netët më të ftohta lihet të pikojë ujë i ftohtë nga rubinetët që ushqehen nga tuba të ekspozuar
Në një shtëpi në Michigan, fatkeqësia më e kushtueshme e dimrit rrallë vjen me zhurmë. Vjen në heshtje, brenda murit, natën kur termometri zbret nën zero: uji brenda tubit ngrin, zgjerohet dhe e ça tubin nga brenda. Zhurma dëgjohet ditë më vonë, kur moti zbutet, akulli shkrihet dhe uji — tani pa asgjë që e ndal — derdhet në bodrum, nën dysheme e brenda mureve, me dëme që në vlerësimet e industrisë së sigurimeve kalojnë rregullisht mijëra dollarë për një tub të vetëm.
Tubat që ngrijnë të parët janë ata që shumë familje i harrojnë: tubat në hapësira pa ngrohje — bodrume të pambaruara, garazhe, hapësira nën shtëpi e papafingo — tubat përgjatë mureve të jashtme, ata nën lavamanët e kuzhinës e të banjës në murin e jashtëm, dhe vijat e jashtme: rubinetët e oborrit, ujitësit dhe vijat e pishinës. Prandaj Kryqi i Kuq Amerikan e nis mbrojtjen pikërisht aty, para se të vijë i ftohti i vërtetë: shkëputni e ruani zorrët e kopshtit, mbyllni valvulën e brendshme që ushqen rubinetin e jashtëm dhe hapeni atë jashtë që uji i mbetur të kullojë e të ketë vend të zgjerohet; izoloni tubat e ekspozuar me mbështjellëse shkume — të lira e të lehta për t’u vendosur vetë — ose me kabllo ngrohëse të certifikuar për tubat që ngrijnë çdo vit.
Në netët më të ftohta, tre zakone të vogla bëjnë diferencën. Mbajeni termostatin në të njëjtën temperaturë ditë e natë: fatura e ngrohjes rritet pak, por riparimi i një tubi të çarë kushton shumë më tepër — dhe kur udhëtoni, mos e ulni kurrë ngrohjen nën 55 gradë Fahrenheit. Hapni dyert e mobilieve nën lavamanë, që ajri i ngrohtë i dhomës të qarkullojë rreth tubave. Dhe lërini rubinetët që ushqehen nga tuba të ekspozuar të pikojnë ujë të ftohtë: uji që lëviz — qoftë edhe një pikim — e ka shumë më të vështirë të ngrijë, dhe pikimi shkarkon edhe presionin që ça tubin. Mos hidhni antigelizë në vija, përveç kur e udhëzon prodhuesi: është i dëmshëm për njerëzit, kafshët e mjedisin.
Nëse një mëngjes hapni rubinetin dhe del vetëm një pikim, dyshoni tub të ngrirë. Mbajeni rubinetin hapur dhe ngroheni pjesën e ngrirë me tharëse flokësh, jastëk elektrik ngrohës ose peshqirë të lagur me ujë të nxehtë — kurrë me flakë të hapur, pishtar a sobë me qymyr, që janë rrezik zjarri. Nëse tubi është çarë ose nuk gjeni dot ngrirjen, mbyllni valvulën kryesore të ujit të shtëpisë dhe thërrisni hidraulikun: çdo familje duhet ta dijë sot, jo në panik, se ku ndodhet ajo valvulë kryesore.
Këtë fundjavë, para se të ftohtit t’i zërë vendin dimrit, gjysma e orës së punës në bodrum — zorrët brenda, tubat të mbështjellë, valvula kryesore e provuar një herë — është sigurimi më i lirë që një pronar shtëpie në Michigan mund të blejë. Tubi i mbrojtur nuk bëhet kurrë lajm; tubi i harruar bëhet përmbytje.
