Yayla çorbası — supa turke me kos, oriz dhe mente e thatë
Shpërndaje:
Yayla çorbası, e njohur edhe si supa e malësisë, është një nga supat më të dashura të kuzhinës turke. Baza e saj është kosi, i cili i jep supës një shije të lehtë të athët dhe një teksturë kremoze, ndërsa orizi e bën të ngopshme pa e rënduar. Në fund, gjalpi i nxehtë me mente të thatë derdhet mbi supë dhe çliron aromën karakteristike që e dallon këtë pjatë. Shërbehet e nxehtë, shpesh si hapje e një dreke apo darke, dhe është veçanërisht ngrohtëse në ditët e ftohta.
Koha e përgatitjes: 10 minuta. Koha e gatimit: rreth 25 minuta. Porcione: 4 persona.
Përbërësit:
- 1 litër ujë ose lëng pule
- 80 g oriz (rreth gjysmë filxhani)
- 250 g kos natyral (rreth 1 filxhan)
- 1 e verdhë veze
- 2 lugë gjelle miell
- Kripë sipas shijes
- 2 lugë gjelle gjalpë
- 1 lugë gjelle mente e thatë
- Gjysmë luge çaji spec i kuq i bluar, sipas dëshirës
Përgatitja:
- Shpëlajeni orizin me ujë të ftohtë dhe vendoseni të ziejë në 1 litër ujë ose lëng pule, në zjarr mesatar, për rreth 15 minuta, derisa kokrrat të zbuten mirë.
- Ndërkohë, në një tas rrihni kosin me të verdhën e vezës dhe miellin, derisa masa të bëhet e lëmuar dhe pa kokrriza.
- Për të mos u prerë kosi, shtoni në tas një garuzhde nga lëngu i nxehtë i supës duke e përzier vazhdimisht — kjo e ngroh gradualisht përzierjen e kosit.
- Hidhni përzierjen e kosit ngadalë në tenxhere, duke e përzier pa ndërprerje. Uleni zjarrin dhe lëreni supën të ziejë shumë lehtë për 5–7 minuta, pa e lënë të vlojë fort, derisa të trashet pak. Shtoni kripë sipas shijes.
- Në një tigan të vogël shkrini gjalpin, shtoni menten e thatë dhe, nëse dëshironi, specin e kuq. Lëreni vetëm 20–30 sekonda, derisa të marrë aromë, duke pasur kujdes të mos digjet menta.
- Hidheni gjalpin me mente mbi supë, përziejeni lehtë ose lëreni si shtresë aromatike sipër, dhe shërbejeni supën menjëherë, të nxehtë, me një fetë limoni anash sipas dëshirës.
Këshillë: sekreti i një yayla çorbası pa kokrriza është përzierja e vazhdueshme dhe zjarri i ulët pasi shtohet kosi — supa nuk duhet të vlojë fort kurrë pas këtij hapi.
