Zbulohen email-et e fshehta të AfD: Dikur kërkonte përjashtimin e Björn Höcke, sot e mbështet për ministër

Një rrjedhje masive e komunikimeve të brendshme të partisë së ekstremit të djathtë në Gjermani, Alternativa për Gjermaninë (AfD), ka zbuluar kontrastin mes qëndrimeve private të drejtueses së saj, Alice Weidel, rreth një dekadë më parë dhe deklaratave të saj publike të viteve të fundit.

Sipas dokumenteve të publikuara, në vitet 2015–2017 Weidel kritikonte ashpër Björn Höcke, një prej figurave më me ndikim të partisë, duke e akuzuar për përdorimin e argumenteve raciste dhe gjuhës së lidhur me periudhën naziste. Në atë kohë, ajo kërkoi edhe përjashtimin e tij nga AfD-ja, duke paralajmëruar se retorika ekstremiste po largonte votuesit konservatorë.

Vite më vonë, qëndrimi i saj ndryshoi ndjeshëm. Weidel ka vlerësuar drejtimin politik të Höcke-s në landin e Turingisë dhe ka deklaruar se ai do të ishte i përshtatshëm për një post në kabinetin federal gjerman.

Korrespondenca e zbuluar përfshin më shumë se 420 mijë email-e dhe rreth 48 mijë dokumente, të publikuara nga hakerë gjatë kësaj jave. AfD-ja ka konfirmuar sulmin kibernetik, duke e cilësuar publikimin e materialeve si një sulm ndaj sistemit partiak gjerman dhe, rrjedhimisht, ndaj vetë demokracisë.

Një përfaqësues anonim i hakerëve i tha gazetës Die Zeit se sulmi nuk ishte politikisht i motivuar në kuptimin e mbështetjes së një partie tjetër, por synonte të nxiste transparencën dhe llogaridhënien publike.

Weidel: Argumentet e Höcke-s janë raciste

Sipas email-eve të shqyrtuara nga gazeta gjermane WELT, në tetor të vitit 2015, Weidel paralajmëroi drejtuesit e partisë se afrimi me lëvizjen antiislame Pegida dhe me Partinë Nacionaldemokrate të Gjermanisë (NPD), e lidhur me neonazizmin, po dëmtonte aftësinë e AfD-së për të tërhequr votuesit konservatorë.

“Në perëndim po e humbasim plotësisht elektoratin kryesor konservator për shkak të afërsisë sonë me Pegida-n dhe, në lindje, me NPD-në”, shkruante ajo.

Weidel kundërshtoi gjithashtu një fjalim të Höcke-s, në të cilin ai kishte bërë dallime mes një tipi afrikan, të përshkruar si “i prirur ndaj zgjerimit dhe afirmimit të jetës”, dhe një tipi evropian, të cilin e cilësonte si “mohues të vetvetes”.

Në një mesazh drejtuar kryesisë federale të AfD-së, Weidel e cilësoi këtë arsyetim si thellësisht problematik.

“Ky është thellësisht problematik, sepse arsyetimi këtu është racor. Është thelbësisht i gabuar. Dhe, ju lutem, më kurseni nga justifikimi i zakonshëm se ‘nuk ishte menduar kështu’. Nuk mund ta dëgjoj më këtë”, shkruante ajo.

Në një tjetër komunikim, Weidel paralajmëronte se ekstremistët po përpiqeshin të fshinin qëllimisht kufirin mes AfD-së dhe politikës neonaziste, duke larguar me neveri votuesit konservatorë që partia synonte të fitonte.

Ajo shprehte shqetësimin edhe për pasojat institucionale të deklaratave të Höcke-s, duke paralajmëruar se ato mund ta vendosnin AfD-në nën vëzhgimin e Zyrës Federale për Mbrojtjen e Kushtetutës, shërbimit të inteligjencës së brendshme në Gjermani.

Weidel veçoi përdorimin nga Höcke të termit Volksgemeinschaft, një koncept i nacionalizmit etnik i përdorur nga regjimi nazist për të përshkruar bashkësinë kombëtare gjermane.

“Vetëm deklaratat e Höcke-s dhe përdorimi i termit ‘Volksgemeinschaft’ mjaftojnë që AfD-ja të përfundojë në atë raport”, shkruante ajo, duke iu referuar vlerësimit vjetor të shërbimit të inteligjencës.

Në maj të vitit 2025, autoritetet gjermane e klasifikuan AfD-në si një organizatë të konfirmuar ekstremiste të krahut të djathtë, duke përmendur, ndër të tjera, konceptin përjashtues të kombit gjerman. Ky klasifikim u pezullua përkohësisht nga një gjykatë në Këln në shkurtin e vitit 2026.

Kërkoi përjashtimin e Höcke-s për gjuhën naziste

Dokumentet e publikuara zbulojnë gjithashtu përplasjen e Weidel me Höcke-n pas një fjalimi të këtij të fundit në janar të vitit 2017, drejtuar organizatës rinore të AfD-së.

Gjatë fjalimit, Höcke sulmoi kulturën gjermane të përkujtimit të Holokaustit. Ai e cilësoi memorialin e Holokaustit në Berlin si një “memorial të turpit”, kritikoi përballjen e Gjermanisë me të kaluarën naziste dhe kërkoi një “kthesë 180 gradë në politikën e kujtesës”.

Pas kësaj deklarate, Weidel paraqiti një kërkesë për përjashtimin e tij nga partia.

Në dokumentin e siguruar nga WELT, Höcke akuzohej se kishte përdorur “fjalor të Adolf Hitlerit” dhe kishte mbështetur parimin Führerprinzip, doktrinën naziste të autoritetit absolut të udhëheqësit. Dokumenti e përshkruante atë si një figurë me “afërsi thelbësore me nacional-socializmin”.

Në një mesazh drejtuar kolegëve, Weidel u kërkonte të kuptonin rëndësinë e gjuhës së përdorur nga Höcke.

“Hapni sytë, të paktën një herë”, shkruante ajo, duke paralajmëruar për “fuqinë shpërthyese të kuptimeve të dyfishta” në fjalimin e tij.

Megjithatë, teksa përgatitej të merrte kandidimin e AfD-së për zgjedhjet federale të vitit 2017, korrespondenca tregon se Weidel kundërshtoi përfshirjen në procesverbalin e një mbledhjeje të drejtuesve të partisë të kërkesës së saj për përjashtimin e Höcke-s. Ajo argumentoi se një tjetër debat publik do ta dëmtonte partinë.

Höcke pranoi më pas se fjalimi kishte qenë një gabim dhe i kërkoi drejtimit të AfD-së të tërhiqte procedurën kundër tij.

Weidel e përshëndeti publikisht letrën e tij si një “sinjal pozitiv” dhe kërkoi t’i jepej fund përplasjeve të brendshme. Brenda pak javësh, ajo siguroi kandidimin si figurë kryesore e AfD-së për zgjedhjet federale.

Kur u pyet nëse do të bënte fushatë së bashku me Höcke-n, përgjigjja e saj ishte e qartë: “Po, sigurisht. Ne jemi dy pjesë të së njëjtës parti”.

Nga kritikat private te mbështetja publike

Email-et sugjerojnë se rezervat e Weidel ndaj retorikës nacionaliste të Höcke-s nuk ishin zhdukur plotësisht as pas përfundimit të përplasjes së tyre.

Në maj të vitit 2017, ajo kritikoi një poster elektoral të AfD-së, ku shfaqej një grua shtatzënë me sloganin “Gjermanë të rinj? Ne do t’i krijojmë vetë”, duke e cilësuar atë si “një poster të NPD-së”, në referencë të partisë së lidhur me neonazizmin.

Sot, megjithatë, Weidel nuk e kritikon më publikisht Höcke-n. Përkundrazi, ajo ka vlerësuar udhëheqjen e tij në Turingi dhe ka mbështetur mundësinë që ai të marrë një post në kabinetin federal.

Në një intervistë për gazetën Bild në vitin 2025, Weidel deklaroi se marrëdhënia mes tyre ishte përmirësuar me kalimin e viteve.

“Shkojmë shumë mirë me njëri-tjetrin dhe jemi njohur me kalimin e viteve”, tha ajo.

Kur u pyet nëse Höcke ishte i përshtatshëm për një post në qeverinë federale, përgjigjja e saj ishte: “Po”.

Edhe vetë Höcke e kishte minimizuar më herët çështjen e procedurës për përjashtimin e tij nga partia. Në shkurt të vitit 2025, ai e cilësoi atë si një çështje të së kaluarës.

“Jemi njohur dhe kemi mësuar ta vlerësojmë njëri-tjetrin. Alice Weidel ishte kandidatja e duhur kryesore dhe bëri një punë të shkëlqyer”, deklaroi ai për WELT.

Materialet e zbuluara ofrojnë një pasqyrë të rrallë të debateve të brendshme në AfD dhe të mënyrës se si qëndrimet e drejtuesve të saj ndaj figurave të krahut më radikal kanë evoluar me kalimin e kohës. Rasti i Weidel dhe Höcke-s nxjerr në pah kontrastin mes paralajmërimeve të saj të dikurshme për rrezikun e ekstremizmit dhe mbështetjes që ajo i jep sot një prej figurave më të debatueshme të partisë./Politico