Amendamenti për të Drejtat e Barabarta: Një premtim i pambushur
Amendamenti për të Drejtat e Barabarta përmban vetëm 24 fjalë: “Barazia e të drejtave sipas ligjit nuk duhet të mohohet apo kufizohet nga Shtetet e Bashkuara apo nga ndonjë shtet për shkak të gjinisë.” Formulimi i tij, nxitur nga aktivistja Alice Paul, iu paraqit Kongresit për herë të parë në 1923 dhe u miratua nga Kongresi në vitin 1972. Megjithatë, procesi i ratifikimit nga shtetet nuk dha rezultatin e pritur: Kongresi vendosi një afat që përfundonte në 1982 dhe votat e miratimit u ndalën në 35 shtete, tre më pak se kërkohej për miratimin kushtetues.
Siç raporton CBS News, në vitin 2020 Virxhinia u bë shteti i 38-të që ratifikoi amendamentin, por pasi afati për ratifikim ishte kaluar, kështu që nuk u krijua një garanci kushtetuese për barazinë gjinore. Kundërshtimi i ashpër ndaj ERA-së në dekadat e shtatë e tetëshes, i udhëhequr nga figura konservatore si Phyllis Schlafly, ndihmoi në bllokimin e procesit të ratifikimit.
Megjithë dështimin formal të amendamentit, gjatë dekadave të fundit kanë ndodhur ndryshime të dukshme në mundësitë për gratë. Figura si Letty Cottin Pogrebin, themeluese e Ms. Magazine, sjellin shembuj të ndryshimit në jetë: dikur ka pasur ndarje të punëve me kartolina rozë për gratë dhe të kaltra për burrat; sot gratë punojnë si gazetare, finance, dhe në profesione të tjera që dikur ishin të mbyllura për to. Gjenerata më e re shpesh nuk e konsideron ERA-në si kusht të domosdoshëm për të ndjerë barazi në jetën e përditshme, çka reflekton edhe ndryshimet sociale dhe ekonomike të dekadave të fundit.
Çështjet si të drejtat riprodhuese, pagesat e barabarta dhe pjesëmarrja ushtarake vazhdojnë të jenë pika debati dhe sfidë për ligjvënësit dhe aktivistët. Sipas CBS News, debati mbi garancitë kushtetuese për barazi dhe ndikimi i tij në çështjet e sotme të të drejtave të grave mbetet i hapur dhe i diskutueshëm.
