Nga kampet e refugjatëve te ëndrra e Kupës së Botës, ja historia e rilindjes së disa prej personazheve të këtij botërori
Përveç asaj që po shohim çdo ditë në fushë po luhet një tjetër Kupë Bote larg vëmendjes: Kupa e Botës për refugjatët. Ata që, përpara se të vishnin fanellën e ekipit të tyre kombëtar, iu desh të duronin luftëra, kampe refugjatësh dhe udhëtime të gjata drejt një të ardhmeje të pasigurt. Kjo është arsyeja pse ky kampionat është quajtur edhe “Kupa e Botës për të gjithë”.
Jo vetëm që përfshin 48 ekipe kombëtare, por gjithashtu paraqet të paktën nëntë lojtarë me prejardhje refugjatësh ose fëmijë të familjeve të detyruara të largohen nga konflikti. Histori shpengimi dhe rilindjeje që na kujtojnë se futbolli nuk është vetëm argëtim, por fillimi i një jete të re.
Alphonso Davies – Fytyra më e njohur është ajo e Alphonso Davies. Ai lindi në kampin e refugjatëve Buduburam në Ganë. Prindërit e tij kishin ikur nga lufta civile në Liberi dhe, pas vitesh pritjeje, iu dha mundësia e zhvendosjes në Kanada kur Alphonso ishte pesë vjeç.
Si fëmijë, ai luante në rrugët e Edmontonit, sot është kapiteni i Kanadasë dhe një nga anësorët më të mirë në futbollin botëror. Ai nuk i ka harruar kurrë rrënjët e tij dhe punon me UNHCR-në si ambasador, duke u thënë refugjatëve të rinj se e kaluara e tyre nuk duhet të përcaktojë të ardhmen e tyre.
Nestory Irankunda – Një nga imazhet më prekëse të turneut është festimi i Nestory Irankunda pas golit të tij kundër Turqisë. Sulmuesi australian lindi në kampin e refugjatëve Kigoma në Tanzani, ku mbërritën prindërit e tij pasi ikën nga lufta civile në Burundi.
Duke u zhvendosur në Adelaide si fëmijë, ai gjeti një shtëpi të re në futboll. Ai u bë golashënuesi më i ri në historinë e Australisë në një Kupë Bote, duke treguar se si talenti mund të të shpëtojë jetën edhe nëse ke lindur në vendet më të vështira të planetit.
Mohamed Touré – Vesh gjithashtu fanellën e Australisë. Familja e tij iku nga Liberia pas një sulmi të armatosur në fshatin e tyre dhe gjeti strehim në Guine. Mohamed lindi në kampin e refugjatëve Conakry dhe i kaloi vitet e para duke pritur që familja e tij të zhvendosej në Australi.
Kaluan katërmbëdhjetë vjet para se të mbaronte ky udhëtim. Touré tha se kënaqësia më e madhe nuk është të luash në Kupën e Botës, por të shohësh babanë e tij të thotë me krenari: “Djali im luan për Australinë“.
Awer Mabil – Historia e tij është ndoshta një nga më simboliket. Ai lindi në kampin e refugjatëve Kakuma në Kenia nga prindër nga Sudani i Jugut që iknin nga lufta. Me të mbërritur në Australi në moshën dhjetë vjeç, ai gjeti një mënyrë për t’u integruar në futboll. Në vitin 2022, ai shënoi penalltinë e fitores që e solli Australinë përsëri në Kupën e Botës.
Sot, ai ka krijuar fondacionin “Barefoot to Boots”, i cili u dërgon këpucë futbolli dhe pajisje sportive fëmijëve që ende jetojnë në kampin e refugjatëve ku ai lindi. Është një mënyrë për t’u rikthyer shpresën atyre që jetojnë të njëjtën histori.
Eduardo Camavinga – Francezi gjithashtu ka një histori arratisjeje. Ai lindi në një kamp refugjatësh në Angola nga prindër kongolezë që iknin nga lufta në Republikën Demokratike të Kongos. Menjëherë pas kësaj, familja u transferua në Francë, ku ai filloi udhëtimin e tij në futboll. Sot, ai është një nga mesfushorët më të fortë të gjeneratës së tij dhe përfaqëson një nga shumë historitë e integrimit të suksesshëm përmes sportit.
