Edi Rama në Michigan
Shpërndaje:
Tashmë organizatorët e kanë konfirmuar ardhjen e Edi Ramës në Michigan. Kanë marrë masat dhe interesohen që në sallë të flasin ata që i thurin lavde kryeministrit. Po ashtu, kujdesen të kërcënojnë dhe intimidojnë në forma të ndryshme kundërshtarët e tyre politikë, me qëllim që t’u mbyllin gojën, të mos shkruajnë, të mos flasin dhe të mos organizojnë protesta kundër kësaj vizite.
Një vizitë e një kryeministri tek shqiptarët në emigracion, në kushte normale në atdhe, është diçka e pranueshme dhe e pakundërshtueshme. Madje është e mirëpritur. Organizatorët nuk do të kishin pse t’i bien tam-tameve.
Por sot situata në Shqipëri është krejt ndryshe.
Prej më shumë se 100 ditësh vazhdojnë protestat qytetare të përditshme. Kryeministri, në vend që të negociojë për kërkesat e qytetarëve, i ka injoruar dhe i ka fyer ata.
Është po ky kryeministër që ka sjellë të ashtuquajturën “Paketa e Maleve”, e cila prek drejtpërdrejt pronat e malësorëve — troje që ata i kanë trashëguar brez pas brezi dhe i kanë mbrojtur e administruar me shekuj.
Malësorët janë autoktonë në ato troje. Ata nuk janë të ardhur dhe nuk i kanë marrë tokat e tyre nga askush. Ato prona janë trashëgimi e gjyshërve dhe stërgjyshërve të tyre, të ruajtura me sakrifica, gjak dhe djersë ndër breza.
Prandaj, për këta njerëz, çështja e pronës nuk është një “pretendim”. Është një e drejtë e trashëguar, e lidhur me historinë, familjen dhe jetën e tyre në ato troje.
Por kryeministri nuk vjen në Michigan me një realitet optimist kur pothuajse të gjithë anëtarët e kabinetit të tij janë përfshirë në hetime, akuza apo procese të organeve të drejtësisë, ndërsa një pjesë e tyre kanë përfunduar edhe në burg.
Nuk vjen me një realitet optimist kur korrupsioni qeveritar është bërë objekt i përditshëm i hetimeve dhe ndëshkimeve nga organet e zbatimit të ligjit.
Nuk vjen me një realitet optimist kur Shqipëria vazhdon të përballet me akuza të rënda në qarqe ndërkombëtare për lidhje mes politikës, krimit të organizuar dhe trafikut të narkotikëve.
Dhe nuk vjen me një realitet optimist kur po kjo qeveri dhe ky kryeministër, nëpërmjet militantëve të tij, ushtrojnë presion e dhunë psikologjike ndaj atyre që deklarohen kundër regjimeve totalitare dhe kundër mënyrës se si qeveriset sot Shqipëria.
Madje presioni shkon edhe më larg: “Nëse flisni, do ta pësojnë njerëzit tuaj në atdhe.”
Kjo nuk është demokraci.
Kjo është frikë.
Por sot diçka ka ndryshuar.
Lepuri i frikës, si në Shqipëri ashtu edhe në diasporë, ka filluar të largohet.
Prandaj, organizatorët e kësaj vizite të mos e marrin kaq lehtë.
Kundërshtarët politikë nuk mund të tremben pafundësisht. Shqiptarët në diasporë kanë të drejtë të flasin, të protestojnë, të organizohen dhe të shprehin hapur qëndrimin e tyre politik.
Askush nuk mund t’ua mbyllë gojën.
Dhe nëse dikush mendon se pushteti politik i jep të drejtën të frikësojë e të kërcënojë kundërshtarët, duhet ta kuptojë një gjë të thjeshtë:
Koha kur frika mbyllte gojën e shqiptarëve po mbaron.
Tani përgjigjja duhet të jetë vetëm brenda ligjit, demokracisë dhe institucioneve.
Sepse askush nuk është mbi ligjin — as kryeministri, as militantët e tij dhe as kumbarët e pushtetit.
