Paris zhvillon duelin e madh të impresionistëve: dy ankande Christie’s–Sotheby’s me Monet dhe Renoir, vlerësime deri në 103 milionë euro
Në tetor, Christie’s dhe Sotheby’s zhvillojnë një përballje të rrallë në Paris me kryevepra impresioniste. Christie’s (në pronësi të François Pinault) sjell “Koleksionin Paul Durand-Ruel: Gjenerata të vizionit” — 62 vepra me vlerësim 30–43 milionë euro, në ankand më 22 dhe 23 tetor. Sotheby’s (në pronësi të Patrick Drahi) përgjigjet me koleksionin Jeanne Schlumberger, “Koha e rifituar” — 28 vepra me vlerësim 40–60 milionë euro, në ankand më 22 tetor.
Paul Durand-Ruel ishte tregtari legjendar që i njohu i pari impresionistët (të tallur si të tillë nga shtypi i kohës), shpikësi i rolit modern të galeristit — kërkues talentesh, bankier dhe mbështetës psikologjik i artistëve të tij; para të gjithëve kuptoi se shpëtimi i piktorëve të tij ishte Amerika, ku shiti mijëra kanavacë. Në Christie’s, ylli është Monet i vitit 1882, “Bord des Falaises à Pourville” (Buzë shkëmbinjve në Pourville), vlerësuar 11–15 milionë euro — një version binjak i një kanavace në koleksionin e Met-it të Nju-Jorkut, shitur në Sotheby’s në 2014 për rreth 9 milionë dollarë. Por surpriza është Auguste Renoir: “Jeunes Filles au Bord de la Mer” (Vajza të reja buzë detit), rreth vitit 1894, vlerësuar 4–6 milionë euro — sipas Christie’s, “Renoir-i më i shtrenjtë i ofruar ndonjëherë në një ankand në Francë në 40 vjet”.
Sotheby’s kundërpërgjigjet me katër vepra të vona të Monet-it, përfshirë një kanavacë monumentale nga seria “Iris” (1924–1925), vlerësuar 22–30 milionë euro: “kanavacëja më e madhe e dekadës së fundit të Monet-it që ende ndodhet në duar private”, me gjendje të përkryer — pa ripikturime, pa asnjë shtresë llaku. Jeanne Schlumberger e kishte blerë nga tregtarja Katia Granoff, e cila orkestroi rizbulimin e Monet-it të vonë, në kohën kur këto vepra nuk vlerësoheshin ende si sot.
Konteksti i tregut: tregu i Monet-it është rritur vazhdimisht për një dekadë — një “Meules” (Kupat e barit) që 20 vjet më parë kushtonte 15–18 milionë dollarë, sot arrin 90–115 milionë dollarë; në shitjet private një “Bassin aux Nymphéas” (Pellgu me zambakë) i vonë shkon 80–150 milionë dollarë. Renoir po përjeton ringjalljen e reputacionit pas retrospektivës së vitit në Musée d’Orsay; në maj, “La Femme aux Lilas” nga koleksioni Whitney arriti 28.2 milionë dollarë në Christie’s. Sipas Christie’s, ditën që një vepër e nivelit të “Bal du Moulin de la Galette” të rishfaqet në tregun privat, çmimi do të kalojë 50 milionë euro.
Burimi: Le Monde
