Borxhet mjekësore në Michigan rriten ndërsa spitalet investojnë miliarda për zgjerime
Debbie Watson mban një shenjë të hollë nga operacioni i zemrës dhe i përshkruan pasojat fizike dhe financiare të përballjes me sëmundjen: veshka e dëmtuar nga koma, humbje të gishtërinjve pas sepsës dhe fatura që vijojnë të vijnë edhe pas trajtimeve. Ajo tregon sesi mesazhet në portalin e furnizuesit shfaqin shuma që i janë kthyer arkave të borxheve, ndërsa kërkesat e reja për pagesa e lënë atë pa mundësi për pushime ose për të blerë sende më të mëdha, duke e vendosur në një situatë të vështirë të përditshme.
Shifra e personave me borxhe mjekësore është e madhe: rreth 690,000 të rritur në Michigan vuajnë nga borxhet e lidhura me kujdesin shëndetësor, afërsisht 9% e popullsisë së rritur në shtet, raporton bridgemi. Një pjesë e tyre — më shumë se 3% e banorëve — kanë huatë që i kanë kaluar në koleksion, me një borxh median të regjistruar rreth 1,094 dollarë.
Shpenzimet direkte po rriten më shpejt se të ardhurat mesatare: tarifat e sigurimeve të punësdhënësve janë rritur ndjeshëm në dekadën e fundit, dhe vitin e fundit skemat në tregun federal panë rritje të mëdha të premiumeve që nxorën njerëz nga ai treg. Kostot e barnave përbëjnë një pjesë të konsiderueshme të shpenzimeve totale, dhe analiza të ndryshme vlerësojnë se kostoja administrative shton një ngarkesë të madhe financiare mbi sistemin; sipas disa studimeve, për çdo tre dollarë të shpenzuar në kujdes, një dollar shkon në administratë, duke lënë hapësirë për kursime qindra miliardëshe nëse eliminohen shpenzimet e panevojshme.
Mjekët dhe punonjësit e sistemit shëndetësor ankohen për kompleksitetin dhe kostot që e vështirësojnë punën klinike, ndërsa pacientët shpesh përçohen ndaj tyre për frustrimet që hasin. Përplasjet politike dhe publike janë të dukshme: përfaqësuesi i shtetit Mark Tisdel ka vënë re se në shumë qytete konstruksionet e mëdha që valëviten mbi peizazhin janë shpesh projekte spitalore dhe universitare, dhe kjo nxit pyetje se nga vijnë paratë për këto investime kur shumë qytetarë lutemohen për pagesat e trajtimeve.
Që nga ndarja e sistemeve spitalore dhe bashkimi i rrjeteve më të mëdha, është krijuar një trend i fortë konsolidimi: në Detroit është parashikuar një projekt miliardësh që përfshin një spital të ri me dhjetëra kate, ndërsa bashkime të tjera rajonale dhe blerje spitalesh janë shfaqur në të gjithë shtetin. Në të njëjtën kohë, disa sisteme kanë ndërtuar objekte të reja—për shembull, një spital i ri në Brighton me vlerë rreth 238 milionë dollarë—për të zëvendësuar ndërtesa të vjetra që s’plotësojnë më kërkesat teknologjike.
Menaxherët e spitaleve argumentojnë se investimet synojnë përmirësimin e aksesit dhe standardeve të kujdesit, por drejtues të tjerë të shëndetësisë dhe zyrtarë politikë ngrenë shqetësime se zgjerimet ndodhin ndërkohë që shërbime themelore, veçanërisht në zonat rurale, po mbyllen—si lindjet ose kujdesi i shëndetit mendor—për të ruajtur stabilitetin financiar. Disa institucione raportojnë marxh të vogël fitimi, ndërsa drejtues të spitaleve rurale thonë se ndonjëherë detyrohen të kursejnë shërbime që janë të rëndësishme për komunitetin.
Pasojat bien rëndë mbi pacientët: përveç barrës mjekësore, shumë vetë përballen me humbje të të ardhurave, paaftësi të përkohshme për të punuar dhe nevojën për të menaxhuar çështje komplekse administrative. Tregime personale, si ato të Leslie Baldwin—e sëmurë kronike dhe në pension invaliditeti—dhe çiftit DoRi dhe Louis Erlich, që jetojnë me diabet dhe përballen vazhdimisht me dërgesa të insulinës dhe faturave, pasqyrojnë pasigurinë e përditshme rreth pagesave, ushqimit dhe strehimit.
Ndërkohë, kur qytetarët shohin kullat e ndërtimit dhe pazaret e mëdha të spitalet duke u ngritur, ata kërkojnë llogari se si përkojnë këto investime me borxhet që i ngarkojnë familjet. Disa drejtues të shëndetësisë thonë se pjesa më e madhe e këtyre projekteve financonte kryesisht nga donacione dhe janë të nevojshme për modernizim; megjithatë, kjo nuk zbut shqetësimin publik rreth faturave të përditshme, sipas bridgemi.
